การเลือกระหว่างอาหารปลาลอยน้ำและอาหารปลาจมน้ำ ถือเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดในการเลี้ยงสัตว์น้ำ หากเลือกผิดอาจทำให้สิ้นเปลืองอาหาร คุณภาพน้ำแย่ลง และอัตราการแปลงอาหาร (FCR) ต่ำลง แต่ถ้าเลือกถูกต้อง — ตรงกับชนิดปลา วิธีการเลี้ยง และงบประมาณของคุณ — จะช่วยเพิ่มผลผลิตและความสามารถในการทำกำไรได้อย่างมาก
คู่มือนี้จะอธิบายความแตกต่างสำคัญระหว่างอาหารลอยน้ำและอาหารจมน้ำ: หลักวิทยาศาสตร์เบื้องหลังการลอยตัว ชนิดปลาที่ต้องการอาหารแต่ละแบบ เครื่องจักรที่จำเป็น การเปรียบเทียบต้นทุนการผลิต และเคล็ดลับในทางปฏิบัติเพื่อช่วยให้คุณตัดสินใจได้ถูกต้องสำหรับฟาร์มของคุณ

อาหารปลาลอยน้ำคืออะไร?
อาหารปลาลอยน้ำ — หรือที่เรียกว่า อาหารแบบอัดขึ้นรูป (extruded feed) หรือ เม็ดอาหารลอยน้ำ — ถูกออกแบบให้ลอยอยู่บนผิวน้ำได้เป็นเวลานานหลังจากหย่อนลงบ่อ ความสามารถในการลอยนี้เกิดจากกระบวนการผลิตที่เรียกว่า การอัดขึ้นรูปแบบปรุงสุก (cooking extrusion)
ระหว่างการอัดขึ้นรูป วัตถุดิบจะถูกผสม ปรับสภาพด้วยไอน้ำ และถูกบีบอัดผ่านแม่พิมพ์ภายใต้แรงดันสูง (สูงถึง 30–50 บาร์) และอุณหภูมิสูง (120–150°C) เมื่อแป้งร้อนภายใต้แรงดันออกจากแม่พิมพ์เข้าสู่ความดันบรรยากาศปกติ ความชื้นจะระเหิดเป็นไอน้ำทันที ทำให้เม็ดอาหาร ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นโครงสร้างพรุนที่มีความหนาแน่นต่ำ มีช่องอากาศเล็ก ๆ trapped อยู่ภายใน — เหมือนฟองน้ำขนาดจิ๋ว — ทำให้เม็ดอาหารมีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำ (โดยทั่วไป 250–450 กรัม/ลิตร)
กระบวนการอัดขึ้นรูปยังทำให้ แป้งเจลาติไนซ์ ซึ่งช่วยเพิ่มการย่อยและการดูดซึมสารอาหาร อุณหภูมิสูง (เกิน 120°C) ยังช่วยลดปริมาณเชื้อแบคทีเรียและทำลายสารต้านสารอาหารในวัตถุดิบ เช่น ถั่วเหลือง

ลักษณะสำคัญของอาหารลอยน้ำ:
- ความหนาแน่นรวม: 250–450 กรัม/ลิตร (ต่ำกว่าน้ำ)
- ขนาดเม็ด: 1–10 มม. ขึ้นอยู่กับแม่พิมพ์
- ความคงตัวในน้ำ: ลอยอยู่บนผิวน้ำได้ 6–24 ชั่วโมงโดยไม่ละลาย
- การเจลาติไนซ์แป้ง: มากกว่า 90% ช่วยเพิ่มการย่อย
- กระบวนการผลิต: การอัดขึ้นรูปอุณหภูมิสูง แรงดันสูง
อาหารปลาจมน้ำคืออะไร?
อาหารปลาจมน้ำ — หรือที่เรียกว่า เม็ดอาหารจมน้ำ — ถูกออกแบบให้จมลงใต้ผิวน้ำหลังจากหย่อนลงบ่อ ความแตกต่างสำคัญจากอาหารลอยน้ำ ไม่ใช่เครื่องจักรที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่เป็นระดับการขยายตัวที่ต่ำลงระหว่างการอัดขึ้นรูป สูตรที่มีความหนาแน่นมากขึ้น และการปรับพารามิเตอร์กระบวนการ (อุณหภูมิ แรงดัน ความชื้น และการกำหนดค่าสกรู)
โดยการลดระดับการขยายตัวภายในเครื่องอัดขึ้นรูป เม็ดอาหารที่ได้จะมีช่องอากาศน้อยกว่าและโครงสร้างภายในแน่นกว่า ผลลัพธ์คือเม็ดอาหารที่หนาแน่นและกระชับ มีความหนาแน่นมากกว่าน้ำ (โดยทั่วไป 550–700 กรัม/ลิตร) ทำให้จมลงสู่ก้นบ่ออย่างสม่ำเสมอ

ลักษณะสำคัญของอาหารจมน้ำ:
- ความหนาแน่นรวม: 550–700 กรัม/ลิตร (สูงกว่าน้ำ)
- ขนาดเม็ด: 1–8 มม.
- ความคงตัวในน้ำ: จมภายในไม่กี่วินาที คงรูปอยู่ที่ก้นบ่อได้หลายชั่วโมง
- การเจลาติไนซ์แป้ง: 40–60% (ต่ำกว่าอาหารแบบอัดขึ้นรูป)
- กระบวนการผลิต: การอัดขึ้นรูปที่ลดระดับการขยายตัว
อาหารปลาลอยน้ำ vs จมน้ำ: การเปรียบเทียบแบบต่อหน้ากัน
| พารามิเตอร์ | อาหารลอยน้ำ (อัดขึ้นรูป) | อาหารจมน้ำ (เม็ดอัด) |
|---|---|---|
| วิธีการผลิต | การอัดขึ้นรูปแบบปรุงสุก (อุณหภูมิสูง แรงดันสูง) | การอัดขึ้นรูปที่มีระดับการขยายตัวต่ำ |
| อุณหภูมิ | 120–150°C | 70–90°C |
| ความหนาแน่นรวม | 250–450 กรัม/ลิตร | 550–700 กรัม/ลิตร |
| พฤติกรรมในน้ำ | ลอยบนผิวน้ำ 6–24 ชั่วโมง | จมลงก้นบ่อภายในไม่กี่วินาที |
| การเจลาติไนซ์แป้ง | >90% | 40–60% |
| การย่อย | สูงกว่า (ความร้อนช่วยย่อยแป้งซับซ้อน) | ปานกลาง |
| การใช้พลังงาน | 80–150 kWh/ตัน | 30–60 kWh/ตัน |
| การติดตามการให้อาหาร | ง่าย — เห็นได้ชัดบนผิวน้ำ เกษตรกรสังเกตพฤติกรรมการกินได้ | ยาก — มองไม่เห็นใต้น้ำ สังเกตการกินไม่ได้ |
| ความเสี่ยงมลพิษน้ำ | ต่ำกว่า — อาหารที่เหลือสามารถตักออกได้ | สูงกว่า — อาหารที่เหลือจะเน่าเปื่อยที่ก้นบ่อ |
| ต้นทุนการผลิต | สูงกว่า (พลังงาน + เครื่องจักร) | ต่ำกว่า |
| เครื่องจักรที่ต้องใช้ | เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลา (เครื่องเดียวกันผลิตได้ทั้งสองแบบ) | เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลา (ปรับพารามิเตอร์) |
| เหมาะกับ | ปลาที่กินอาหารผิวน้ำ/น้ำกลาง (ทิลาเปีย, ปลาดุก, ปลาคาร์ป) | สัตว์น้ำที่กินตะกอนและกุ้ง (กุ้ง, ปู, ปลิงทะเล) |
หลักวิทยาศาสตร์เบื้องหลังการลอยตัว: ทำไมอาหารจึงลอยหรือจม?
ความแตกต่างพื้นฐานระหว่างอาหารลอยน้ำและจมน้ำมาจาก ความหนาแน่น ซึ่งถูกกำหนดในระหว่างการผลิต ที่สำคัญคือ เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลาเครื่องเดียวกันสามารถผลิตได้ทั้งสองประเภท — ความแตกต่างอยู่ที่พารามิเตอร์กระบวนการ ไม่ใช่ตัวเครื่อง
อาหารลอยน้ำได้การลอยตัวอย่างไร: ระหว่างการอัดขึ้นรูป วัตถุดิบจะถูกให้ความร้อนและแรงดันสูงมากภายในกระบอกสกรู การผสมกันระหว่างอุณหภูมิ (120–150°C) และแรงดัน (30–50 บาร์) ทำให้ความชื้นในวัสดุร้อนเกินจุดเดือด เมื่อวัสดุออกจากแม่พิมพ์เข้าสู่ความดันบรรยากาศปกติ ความชื้นที่ร้อนเกินจุดเดือดนี้จะขยายตัวเป็นไอน้ำทันที สร้างช่องอากาศเล็ก ๆ นับพันภายในเม็ดอาหาร ผลลัพธ์คือโครงสร้างพรุนที่มีความหนาแน่นน้อยกว่าน้ำ — จึงลอยได้
อาหารจมน้ำได้ความหนาแน่นอย่างไร: โดยการปรับพารามิเตอร์ของเครื่องอัดขึ้นรูป — ลดอุณหภูมิ ลดอัตราส่วนการอัดของสกรู เพิ่มความชื้นในวัตถุดิบ หรือปรับเปลี่ยนการออกแบบแม่พิมพ์ — ระดับการขยายตัวจะลดลงอย่างมาก เม็ดอาหารที่ได้จะมีช่องอากาศน้อยกว่าและโครงสร้างภายในแน่นกว่า ความหนาแน่นสูงกว่าน้ำ — จึงจมลง ห่วงโซ่การควบคุมหลักคือ: สูตรวัตถุดิบ → ความชื้น → การกำหนดค่าสกรู/แม่พิมพ์ → อุณหภูมิ → แรงดัน → ระดับการขยายตัว → ความหนาแน่นของเม็ด
พูดง่าย ๆ ก็คือ: การขยายตัวสูง → ช่องอากาศภายในเม็ดมากขึ้น → ความหนาแน่นต่ำลง → ลอยน้ำ การขยายตัวต่ำ → เม็ดหนาแน่นกระชับกว่า → ความหนาแน่นสูงขึ้น → จมน้ำ เครื่องอัดขึ้นรูปเครื่องเดียวกันสามารถสลับระหว่างสองโหมดนี้ได้โดยการปรับการกำหนดค่าสกรู อุณหภูมิกระบอก และการออกแบบแม่พิมพ์ ซึ่งหมายความว่าลูกค้าไม่จำเป็นต้องมีเครื่องสองเครื่องแยกกัน — เครื่องอัดขึ้นรูปเครื่องเดียวสามารถใช้ผลิตทั้งตลาดอาหารลอยน้ำและจมน้ำได้
ชนิดปลาใดที่ต้องการอาหารลอยน้ำ?
อาหารลอยน้ำเหมาะสำหรับปลาที่กินอาหารที่หรือใกล้ ผิวน้ำ หรือใน ช่วงน้ำกลาง ปลาเหล่านี้มีธรรมชาติว่ายขึ้นมากินอาหาร และเม็ดอาหารลอยน้ำช่วยให้เกษตรกรติดตามพฤติกรรมการกินได้แบบเรียลไทม์
- ปลาทิลาเปีย — ปลาที่เลี้ยงมากที่สุดในโลก กินอาหารที่ผิวน้ำอย่างแข็งขัน
- ปลาดุก (ปลาดุกอเมริกัน, ปลาดุกแอฟริกัน) — ปรับตัวได้ดี กินเม็ดอาหารลอยน้ำได้ดี
- ปลาเก๋า/ปลาจีน — กินอาหารที่ผิวน้ำและน้ำกลาง
- ปลาไน — กินทุกอย่าง กินอาหารหลายระดับแต่ตอบสนองดีต่ออาหารลอยน้ำ
- ปลานิล/ปลาคาร์ปอินเดีย — กินอาหารช่วงน้ำกลาง
- ปลาสวยงาม (ปลาคาร์ปคอย, ปลาทอง) — การให้อาหารที่ผิวน้ำช่วยให้ติดตามได้ด้วยสายตา
- ปลาแลมบูกาลี/ปลากะพงขาว — กินอาหารที่ผิวน้ำอย่างดุเดือด
- เต่า — กินอาหารที่ผิวน้ำ
ข้อดีหลักของอาหารลอยน้ำสำหรับปลาเหล่านี้คือ การมองเห็นอาหาร: เกษตรกรสามารถเห็นว่าปลากินมากน้อยเพียงใด ปรับอัตราการให้อาหารได้แบบเรียลไทม์ และเก็บเม็ดอาหารที่เหลือออกก่อนที่จะทำลายคุณภาพน้ำ ซึ่งช่วยปรับปรุง FCR โดยตรงและลดปัญหาคุณภาพน้ำ
ชนิดสัตว์น้ำใดที่ต้องการอาหารจมน้ำ?
อาหารจมน้ำจำเป็นสำหรับสัตว์ที่อาศัย ก้นบ่อ หรือ กินตะกอน ที่หาอาหารตามธรรมชาติที่พื้นบ่อ สัตว์เหล่านี้จะลำบากในการเข้าถึงเม็ดอาหารลอยน้ำที่ผิวน้ำ
- กุ้ง (กุ้งขาว, กุ้งก้ามดำ) — กินตะกอน ต้องการเม็ดอาหารจมน้ำที่มีความคงตัวในน้ำสูง
- ปู (ปูนา, ปูม้า) — อาศัยก้นบ่อ ต้องการเม็ดอาหารจมน้ำที่ละลายช้า
- ปลิงทะเล — กินตะกอนโดยเฉพาะ ต้องการอาหารจมน้ำแบบเฉพาะ
- ปลาไหล — อาศัยก้นบ่อ ชอบอาหารจมน้ำแบบเนื้อแป้งหรือเม็ด
- ปลาแซลมอน (ในบางระบบการเลี้ยง) — แม้มักให้อาหารลอยน้ำในกระชัง แต่บางระยะใช้อาหารจมน้ำ
- ปลาเทราท์ — กินได้ทั้งสองแบบ แต่อาหารจมน้ำเป็นที่นิยมในระบบร่องน้ำ
- ปลาสเตอร์เจียน — ชนิดกินตะกอน ต้องการเม็ดอาหารจมน้ำที่หนาแน่น
สำหรับการเลี้ยงกุ้งและปูโดยเฉพาะ อาหารจมน้ำต้องมี ความคงตัวในน้ำที่ยอดเยี่ยม (ต้านการละลายใต้น้ำได้ 2 ชั่วโมงขึ้นไป) เนื่องจากสัตว์เหล่านี้กินช้า ซึ่งต้องใช้สูตรเฉพาะที่มีสารจับจากแป้งสูงกว่าและเงื่อนไขการอัดเม็ดที่เฉพาะตัว
การเปรียบเทียบเครื่องจักร: เครื่องอัดขึ้นรูป vs เครื่องอัดเม็ด
ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคืออาหารลอยน้ำต้องใช้เครื่องแบบหนึ่งและอาหารจมน้ำต้องใช้เครื่องที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ในความเป็นจริง เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลาเครื่องเดียวกัน สามารถผลิตได้ทั้งสองแบบ — ความแตกต่างอยู่ที่สูตรและพารามิเตอร์กระบวนการ เครื่องอัดเม็ดเป็นทางเลือกสำหรับลูกค้าที่ต้องการเฉพาะอาหารจมน้ำในราคาเครื่องจักรที่ต่ำกว่า นี่คือการเปรียบเทียบในทางปฏิบัติ:
| ปัจจัย | เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลา (ลอยน้ำ + จมน้ำ) | เครื่องอัดเม็ดแบบจานแบน (จมน้ำเท่านั้น) |
|---|---|---|
| หลักการทำงาน | การอัดขึ้นรูปด้วยสกรู ผ่านความร้อน แรงดัน และแรงเฉือน | การอัดด้วยลูกกลิ้งผ่านจานแบน |
| อุณหภูมิ | 120–150°C (ความร้อนจากตัวเอง + ความร้อนภายนอก) | 70–90°C (ความร้อนจากแรงเสียดทาน) |
| ช่วงความสามารถ | 40–350 กก./ชม. (รุ่น DGP); สูงถึง 1–12 ตัน/ชม. สำหรับสกรูคู่แบบอุตสาหกรรม | 120–1200 กก./ชม. (รุ่น KL/KBL) |
| ความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ | ผลิตอาหารลอยน้ำ จมช้า และจมน้ำได้โดยการปรับพารามิเตอร์ | ผลิตได้เฉพาะอาหารจมน้ำเป็นหลัก |
| การใช้พลังงาน | สูงกว่า (80–150 kWh/ตัน) | ต่ำกว่า (30–60 kWh/ตัน) |
| ช่วงราคา | การลงทุนเริ่มต้นสูงกว่า | การลงทุนเริ่มต้นต่ำกว่า |
| ชิ้นส่วนสึกหรอสำคัญ | สกรู ปลอกกระบอก แม่พิมพ์ ใบมีดตัด | จานแบน ลูกกลิ้งอัด |
เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลาซีรีส์ DGP ของเรา (DGP-40 ถึง DGP-80) ครอบคลุมความสามารถตั้งแต่ 40 ถึง 350 กก./ชม. และสามารถผลิตเม็ดอาหารลอยน้ำ จมช้า หรือจมน้ำได้โดยการปรับการกำหนดค่าสกรูและพารามิเตอร์การผลิต ซึ่งให้ความยืดหยุ่นในการให้บริการหลายกลุ่มตลาดด้วยเครื่องเดียว

สำหรับลูกค้าที่ต้องการเฉพาะอาหารจมน้ำในต้นทุนที่ต่ำกว่า เครื่องอัดเม็ดแบบจานแบนซีรีส์ KL/KBL (120–1200 กก./ชม.) เป็นทางเลือกที่ประหยัดกว่า
การเปรียบเทียบต้นทุน: อาหารลอยน้ำผลิตแพ้กว่าหรือไม่?
เมื่อใช้เครื่องอัดขึ้นรูปเครื่องเดียวกัน ความแตกต่างของต้นทุนระหว่างอาหารลอยน้ำและจมน้ำอยู่ที่ การใช้พลังงาน เป็นหลัก — การขยายตัวที่สูงกว่าต้องใช้พลังงานมากขึ้น หากเปรียบเทียบเครื่องอัดขึ้นรูป (ผลิตได้ทั้งสองแบบ) กับเครื่องอัดเม็ด (อาหารจมน้ำเท่านั้น) ความแตกต่างของต้นทุนเครื่องจักรจะมีนัยสำคัญมากขึ้น:
- ต้นทุนพลังงาน: การผลิตอาหารลอยน้ำ (การขยายตัวสูง) ด้วยเครื่องอัดขึ้นรูปใช้พลังงาน 80–150 kWh/ตัน การผลิตอาหารจมน้ำด้วยเครื่องอัดขึ้นรูปเครื่องเดียวกัน (การขยายตัวต่ำ) ใช้พลังงานน้อยกว่า การใช้เครื่องอัดเม็ดสำหรับอาหารจมน้ำใช้พลังงานเพียง 30–60 kWh/ตัน ที่ราคาไฟฟ้า 0.10/kWh ความแตกต่างของต้นทุนไฟฟ้าอยู่ที่ประมาณ 5-9/ตัน ระหว่างอาหารลอยน้ำและอาหารจมน้ำจากเครื่องอัดเม็ด
- ต้นทุนเครื่องจักร: เครื่องอัดขึ้นรูป (ผลิตได้ทั้งลอยน้ำและจมน้ำ) มักมีราคาสูงกว่าเครื่องอัดเม็ด (จมน้ำเท่านั้น) ประมาณ 1.5–3 เท่า อย่างไรก็ตาม ความหลากหลายของเครื่องอัดขึ้นรูปหมายความว่าคุณให้บริการสองสายผลิตภัณฑ์ด้วยเครื่องเดียว
- การสูญเสียสารอาหาร: อุณหภูมิสูงของการอัดขึ้นรูปทำให้วิตามินที่ไวต่อความร้อนบางชนิดสูญเสีย (ประมาณ 5–15% สำหรับวิตามิน A, C และวิตามินบีบางชนิด) การเคลือบหลังการอัดขึ้นรูปสามารถชดเชยส่วนนี้ได้
- การประหยัดที่ชดเชย: การย่อยที่ดีขึ้นหมายถึงอาหารสิ้นเปลืองน้อยลง การติดตามที่ผิวน้ำลดการให้อาหารมากเกินไป มลพิษน้ำที่ต่ำลงหมายถึงต้นทุนบำบัดน้ำน้อยลง สำหรับฟาร์มส่วนใหญ่ การประหยัดเหล่านี้ชดเชยต้นทุนการผลิตที่สูงกว่าภายในหนึ่งรอบการผลิต
เป็นข้อมูลอ้างอิง ข้อมูลอุตสาหกรรมแสดงให้เห็นว่าต้นทุนอาหารมักคิดเป็น 50–70% ของต้นทุนการดำเนินงานการเลี้ยงสัตว์น้ำทั้งหมด แม้แต่การปรับปรุง FCR เพียงเล็กน้อย — จาก 1.8 เป็น 1.5 เช่น — ก็สามารถประหยัดได้หลายพันดอลลาร์ต่อรอบการผลิต
วิธีเลือก: ลอยน้ำหรือจมน้ำ?
การตัดสินใจขึ้นอยู่กับสี่ปัจจัย:
- ชนิดปลา: สัตว์ที่กินอาหารผิวน้ำ/น้ำกลาง → ลอยน้ำ สัตว์กินตะกอน → จมน้ำ นี่คือปัจจัยตัดสินหลัก
- ขนาดฟาร์ม: ฟาร์มขนาดเล็กถึงกลางที่เลี้ยงทิลาเปียหรือปลาดุกได้ประโยชน์มากที่สุดจากอาหารลอยน้ำเนื่องจากติดตามง่าย ฟาร์มกุ้งขนาดใหญ่ต้องการอาหารจมน้ำที่มีความคงตัวในน้ำสูง
- งบประมาณ: เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลาเครื่องเดียวสามารถผลิตทั้งอาหารลอยน้ำและจมน้ำได้โดยการปรับพารามิเตอร์ — นี่คือตัวเลือกที่หลากหลายที่สุด หากทุนจำกัดมากและต้องการเฉพาะอาหารจมน้ำ เครื่องอัดเม็ดแบบจานแบนเป็นจุดเริ่มต้นที่ประหยัดที่สุด
- ความต้องการตลาด: ในหลายตลาด อาหารลอยน้ำมีราคาขายสูงกว่าเนื่องจากคุณภาพที่รับรู้ได้ ตรวจสอบความต้องการในท้องถิ่นก่อนตัดสินใจ
หากคุณกำลังเริ่มธุรกิจผลิตอาหารปลาใหม่และไม่แน่ใจว่าควรผลิตประเภทใด เราแนะนำเครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลา เนื่องจากเครื่องเดียวกันสามารถผลิตทั้งอาหารลอยน้ำและจมน้ำได้เพียงแค่ปรับสูตรและพารามิเตอร์กระบวนการ คุณจึงไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่างทั้งสอง — เครื่องอัดขึ้นรูปเครื่องเดียวให้ความยืดหยุ่นสูงสุดในการให้บริการลูกค้าทุกกลุ่ม
บทสรุป: จับคู่อาหารกับชนิดปลา
ไม่มีทางเลือกที่ “ดีกว่า” แบบสากลระหว่างอาหารลอยน้ำและจมน้ำ — คำตอบที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับ สิ่งที่คุณเลี้ยง ทั้งหมด สัตว์ที่กินอาหารผิวน้ำ เช่น ทิลาเปีย ปลาดุก และปลาคาร์ป เจริญเติบโตดีกับอาหารลอยน้ำ สัตว์ที่อาศัยก้นบ่อ เช่น กุ้งและปู ต้องการอาหารจมน้ำ
หากคุณกำลังเข้าสู่ธุรกิจผลิตอาหารปลา เครื่องอัดขึ้นรูปอาหารปลาเป็นการลงทุนที่ใช้งานได้จริงที่สุด — ผลิตทั้งเม็ดลอยน้ำและจมน้ำจากเครื่องเดียวโดยการปรับสูตรและพารามิเตอร์กระบวนการ คุณไม่จำเป็นต้องมีเครื่องแยกกันสำหรับแต่ละประเภท สำหรับลูกค้าที่มุ่งเน้นเฉพาะอาหารจมน้ำในต้นทุนเครื่องจักรต่ำที่สุด เครื่องอัดเม็ดแบบจานแบนเป็นจุดเริ่มต้นที่ประหยัด
ต้องการความช่วยเหลือในการเลือกเครื่องจักรที่เหมาะสมกับสถานการณ์ของคุณ? ติดต่อทีมงานของเรา — เราสามารถแนะนำการกำหนดค่าที่เหมาะสมที่สุดตามชนิดปลาเป้าหมาย ความสามารถการผลิต และงบประมาณของคุณ







